سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
432
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
من بفلانى اصلا بدهكار نيستم و چون اين كلام با اصل موافق بوده لذا با قسم از او مىپذيرند . قوله : و عدمه او معه : ضمير در [ عدمه ] به حضور و در [ معه ] به تعرض راجع است . قوله : ما لم يكن سبق بالدعوى الاولى : دعواى اوّل اين بود كه مشترى بگويد : مبيع را قبض كردم ولى ناقص بوده است . قوله : فلا يسمع الثانية : دعواى ثانيه اين است كه بعد از ادعاء اول بگويد : بايع جميع را بقبض من نداده . قوله : يترتب عليها : ضمير مؤنث به [ الحيل ] راجعست . قوله : لو كان قد دفعه اليه : ضمير فاعلى در [ معه ] به مدعى برائت ذمّه و ضمير مفعولى آن به حق و ضمير در [ اليه ] به مدعى حق راجع است . قوله : فانّه لو اقر بالواقع لزمه : ضمير در [ فانّه ] و ضمير مفعولى در [ لزمه ] هردو به مدّعى برائت ذمّه و ضمير فاعلى در [ لزمه ] به واقع راجع است . متن : الثالث فيما يدخل في المبيع عند إطلاق لفظه .